بو گندو...

دیروز وقتی از لا به لای قفسه های کتابفروشی نموری که فروشنده ی دلنشینی داشت و حرفهایش امید و جاودانگی را در من تزریق می کرد، بوف کور کاهیِ زیبا و بو گندویی را بیرون کشیدم؛ فهمیدم که گاهی آدم می تواند چیزهای بوگندو را هم دوست بدارد.