این روزها که می گذرد

زندگیم را دوست دارم

و درکنار خانواده ام لحظه های خاصی را سپری می کنم که وصف ناپذیرند

هم چنان منتظرم هم چنان دلواپسم هم چنان چشم به راهم

این روزها که می گذرند رهای جدیدی را تجربه می کنم

زندگی را دوست می دارم نمی دانم اماآیا زندگی هم مرا آن گونه که برای به دست آوردنش می جنگم دوست می دارد؟

این روزها که می گذرد پدرم را سرشار از آرامش می بینم سرشار از شادی سرشار از شکر گذاری

سختی های این زمانه ی ناجوانمرد پدرم را مردتر ازهر مرددیگر در زندگیم ساخته است

در برابر دیدگانم نفس کشیدن عارفی را به تمام معنا حس می کنم

شب ها که می شود پلیور مامان رو بغل می کنم بو می کنم آن قدر که از بودنش به خواب روم

این روزها که می گذرند احساس می کنم که به مصداق واقعی کلمه فریاد می زنند

همانا با هر سختی آسانی هست

خدایا دوستت دارم

پاییز هم اومد

پایان این انتظارهای تلخ هم خواهد آمد عایا؟