حرمت عشق

شعر پاییز اخوان ثالث

آسمانش را گرفته تنگ در آغوش
ابر؛ با آن پوستین سردِ نمناکش.
باغ بی برگی،
روز و شب تنهاست،
با سکوت پاکِ غمناکش.
سازِ او باران، سرودش باد.
جامه اش شولای عریانیست.
ورجز،اینش جامه ای باید .
بافته بس شعله ی زرتار پودش باد .
گو بروید ، هرچه در هر جا که خواهد ، یا نمی خواهد .
باغبان و رهگذران نیست .
باغ نومیدان
چشم در راه بهاری نیست
گر زچشمش پرتو گرمی نمی تابد ،
ور برویش برگ لبخندی نمی روید ؛
باغ بی برگی که می گوید که زیبا نیست ؟
داستان از میوه های سربه گردونسای اینک خفته در تابوت پست خاک می گوید .
باغ بی برگی
خنده اش خونیست اشک آمیز
جاودان بر اسب یال افشان زردش میچمد در آن .
پادشاه فصلها ، پائیز .

حرمت عشق...

برگشتم به همین شهر... به مدت 12 روز برای گرفتن مدرک نهایی و البته شرکت در مراسم.

میخوایم با هم فراغت از تحصیلمون رو جشن بگیریم...
میخوایم یه شنل قرمز بپوشیم و کلاهی که بینگولک داره سرمون بذاریم و هی خوشحال باشیم که رفت و آمدمون و تنهاییامون و بی پولیامون بیخودی نبوده...

میخوایم 2 نفر مهمون با خودمون ببریم که وقتی با لبخند میریم اون کاغذ گرون قیمتو بهمون بدن از این ور سالن برامون دست بزنن

میخوایم هی عکس بگیریم و همه جا نشون بدیم و وانمود کنیم که خیلی زیاد دانشمندیم

میخوایم وسط همهمه های رووزانه چند روزی رو الکی خوشحال خوشحال باشیم

همین...

حرمت عشق...

اول دریا آرام بود

و شب ها راه نمی رفت،

تا تو

هوای شهر به سرت زد

حالا

هزار سال است

دریا، گیج

هی می رود

هی برمی گردد..

"الیاس علوی"

حرمت عشق...

شب عفو است و محتـــــاج دعایم
زعمق دل دعــــــــــــایی كن برایم
اگر امشب به معشـــوقت رسیدی
خدا را در میان اشــــك دیـــــــــدی
كمی هم نزد او یـــادی زمــــــا كن
كمی هم جای مــــا او را صــدا كن
بگو یا رب فلانی روسیـــــــاه است
دو دستش خالی وغرق گناه است

التمــــــــــــــــــــــــــــــاس دعـــــــــا



حرمت عشق...

عید غدیر امده شهد شهیر امده

در صف یا ر ببین هم جبرئیل امده

کوه منا گشته زنور عطر زنور امده

پیام جان به جان حق زراه دور امده

حرمت عشق...